Najviše i najprestižnije sportsko priznanje u Vojvodini je nagrada „Jovan Mikić Spartak”. Ovu nagradu sada već davne 1967. godine ustanovio je Sportski savez Vojvodine (nekadašnji Savez organizacija za fizičku kulturu Vojvodine — SOFK Vojvodine) sa ciljem da se nagrade sportisti sa teritorije Autonomne Pokrajine Vojvodine, koji postižu vrhunske sportske rezultate, kao i da se podstakne razvoj sporta u pokrajini. Danas se ova nagrada dodeljuje u saradnji sa Pokrajinskim sekretarijatom za sport i omladinu Autonomne Pokrajine Vojvodine. Nagrada „Jovan Mikić Spartak“ dodeljuje se u nekoliko kategorija: za najboljeg sportistu, sportistkinju, sportski klub (ekipu), trenera, kao i za životno delo. Nagrada se dodeljuje svake godine, a vrednuju se visoko plasirana mesta na najprestižnijim prvenstvima poput evropskih ili svetskih, kao i dugogodišnji ili celoživotni rad na popularizacija sporta u Vojvodini. Ova nagrada uvek se dodeljuje krajem godine, a priznanja uručuje Pokrajinska vlada.
Dobitnici nagrade „Jovan Mikić Spartak“ iz Sombora
Za 59 godina, koliko se dodeljuje nagrada „Jovan Mikić Spartak“, Sombor je do sada imao čak 64 dobitnika, što je impozantan broj sportista i sportskih radnika koji su zaslužili najprestižnije vojvođansko sportsko priznanje. Nagrađeni sportisti, sportski radnici, klubovi i organizacije iz Sombora su: inž. Ivan Ivančević, gimnastika, sportski sudija (1968), Jelisaveta Lenert, sportski radnik, više sportova (1968), Irena Ivančević, sportski radnik (1971), Radivoj Dodić, sportski radnik (1972), Milan Maširević, sportski radnik (1973), Vasa Simić, sportski radnik (1974), OŠ „22. oktobar“, školski sport (1974), Klub dizača tegova „Radnički“, dizanje tegova (1974), PIK Sombor, radna organizacija, radnički sport (1974), Ivan Frgić, rvanje (1975), Stevan Kovač, sportski radnik (1976), Stevan Lenert, sportski radnik (1976), Ružica Merei, sportski radnik (1976), Dušan Mirković, sportski radnik (1976), Lazar Stepanović, sportski radnik (1977), Petar Cucić, trener, rvanje (1977), Miloš Zlokolica, sportski radnik (1977), Vladimir Zrnić, sportski radnik (1977), Boško Konjović, sportski radnik (1977), OŠ „Avram Mrazović“, školski sport (1978), Ištvan Mađar, sportski radnik (1979), OŠ „Ivo Lola Ribar“, školski sport (1979), Zorica Vojnović, sportski radnik (1980), Mirjana Đurica, sportski radnik (1980), Josip Samardžija, sportski radnik (1980), Stevan Šarčanski, sportski radnik (1980), OŠ „Bratstvo – jedinstvo“, školski sport (1981), Stevan Gromilović, atletika (1982), Rvački klub „Radnički“ (1982), Josip Major, rvanje (1983), Gojko Svitlica, sportski radnik (1983), Vila Lalošević, sportski radnik (1984), Radmila Vujković, sportski radnik (1984), FK „Radnički, sportska organizacija, fudbal (1984), Pavle Varga, sportski radnik (1985), OŠ „Nikola Vukićević“, školski sport (1985), dr Gordan Hace, sportska medicina (1988), MSŠ „Veljko Petrović“, školski sport (1988), Ljubica Basta, sportski radnik (1989), SD „Partizan“ medicinske škole „Dr Radivoj Simonović“, školski sport (1989), Mesna zajednica Kljajićevo (1989), Rudolf Čonti, trener, rukomet (1990), Stevan Kesejić, sportski radnik (1990), Mesna zajednica Bezdan (1990), Zvonimir Laurović, sportski radnik (1991), Rukometni klub „Bane Sekulić“, sportska organizacija (1991), Dušan Ilić, kuglanje (1996), Petar Arambašić, sportski sudija, kuglanje (1997), Dušan Kolundžija, sportski radnik (2000), Dragan Marić, sportski sudija, rvanje (2001), Krsto Popović, sportski radnik (2001), Jovan Čalić, kuglanje (2002), Janoš Panda, trener, kajak (2002), dr Vladimir Erg, teniski sudija (2003), Vlatko Belovuković, trener, sambo (2007), Plivački i vaterpolo klub „Polet“, sportska organizacija (2007), Sava Zatezalo, sportski radnik (2007), Sportski centar „Soko“, sportska organizacija (2009), Ivan Frgić, životno delo, rvanje (2009), Sportski savez Sombora, sportska organizacija (2012), Mira Trifunov, trener atletike (2017), Gradimir Dedić, trener, rvanje (2022), Somborski šahovski klub, sportska organizacija (2022) i Kristina Bedoč, vrhunsko sportsko dostignuće, kajak (2024).
Ivan Frgić dvaput na tronu
Propozicije za dodelu nagrade „Jovan Mikić Spartak“ nalažu da se nagrada pojedincu ili kolektivu može dodeliti samo jednom u istoj kategoriji. Ukoliko je neki dobitnik ponovo zavredio nagradu, on može biti drugi put nagrađen jedino u kategoriji za životno delo. Ove kriterijume od somborskih sportista ispunio je rvač Ivan Frgić, koji je prvi put nagrađen kao sportista 1975. godine, a drugi put za životno delo 2009. godine.
Jovan Mikić Spartak
Najprestižnije vojvođansko sportsko priznanje nosi ime jednog od najznačajnijih jugoslovenskih atletičara između dva svetska rata, koji se osim sjajnim sportskim rezultatima, proslavio i kao istaknuti antifašistički borac. Spartak je učestvovao na Olimpijskim igrama u Berlinu 1936. godine kao član reprezentacije Kraljevine Jugoslavije. Bio je višestruki državni prvak i rekorder u troskoku, petoboju, desetoboju, skoku uvis i bacanju diska. Kada je počeo Drugi svetski rat, mobilisan je kao oficir Jugoslovenske vojske i pao je u nemačko zarobljeništvo. Po povratku iz logora priključio se narodnooslobodilačkom pokretu i postao komandant Subotičkog partizanskog odreda. Poginuo je u noći 11. oktobra 1944. godine u završnim borbama za oslobođenje subotičke železničke stanice. Imao je samo 30 godina.
Projekat „Spartakova nagrada – priznanje za sva vremena“ podržao je Pokrajinski sekretarijat za kulturu, javno informisanje i odnose s verskim zajednicama. Stavovi izneti u podržanom medijskom projektu nužno ne izražavaju stavove organa koji je dodelio sredstva.
